
โรคดึงผมตัวเองหรือในภาษาอังกฤษคือ Trichotillomania หรือ hair-pulling disorder เป็นภาวะที่ผู้ป่วยจะมีพฤติกรรมถอนผม (หรือขน) ของตัวเองซ้ำๆ จนทำให้ผมแหว่งหรือล้านเป็นหย่อม โรคนี้พบได้พอสมควร เพียงแต่ไม่ค่อยเป็นที่รู้จักในบ้านเรา ทำให้ผู้ป่วยจำนวนมากไม่ได้มาพบแพทย์
โรคดึงผมตัวเอง พบได้ 1- 2 เปอร์เซนต์ ผู้ป่วยส่วนใหญ่จะอยู่ในช่วงวัยรุ่นจนถึงวัยผู้ใหญ่ และจะพบในผู้หญิงมากกว่าผู้ชายค่ะ
โรคดึงผมตัวเอง สังเกตอย่างไรได้บ้าง?
ในส่วนของอาการหลักของโรคนี้ก็เป็นตามชื่อเลยค่ะ นั่นก็คือ ผู้ป่วยจะมีพฤติกรรมการดึงผมหรือขน ตัวเองซ้ำๆ โดยการดึงแต่ละครั้ง ไม่ได้ติดต่อกันเป็นชั่วโมง แต่เป็นการทำบ่อยๆ ไปเรื่อยๆ ทั้งวัน จึงเป็นผลทำให้เกิดผมแหว่งหายไปเป็นหย่อมๆ ในบางคนอาจจะมีพฤติกรรมนี้มานาน ทำให้บริเวณผมที่หายไปใหญ่ขึ้นจนทำให้หนังศรีษะล้านได้ค่ะ


โรคดึงผมในผู้ป่วยสามารถแบ่งได้ 2 แบบ
ผลกระทบที่เกิดจากโรคดึงผมตัวเองนี้น่ากลัวไหม?
โรงดึงผมนี้มักจะส่งผลกระทบต่อการใช้ชีวิตประจำวัน นั่นก็คือ อาจทำให้เกิดความเครียดหรือโรคซึมเศร้าตามมาได้ค่ะ
วิธีการรักษาสำหรับผู้ที่เป็นโรคดึงผมตัวเอง
จริงๆแล้ววิธีการเบื้องต้นที่ช่วยเพิ่มความมั่นใจ ก็มักจะใช้วิธีที่ปิดผมแหว่ง เช่น ต้องรวบผมเพื่อให้บังบริเวณที่หายไป หรือในบางรายที่เป็นมากอาจจะต้องใส่วิกหรือใส่หมวก วิธีนี้อาจจะต้องระวังในเรื่องของการขาดออกออกซิเจนในเส้นผม ทำให้ผมหลุดร่วงได้
ทั้งนี้และทั้งนั้นผู้ป่วยที่มารักษาส่วนใหญ่มักไปพบแพทย์ผิวหนัง และถูกส่งต่อมารักษากับจิตแพทย์อีกที
แต่อีกวิธีหนึ่ง คือ การปลูกผม ซึ่งจะช่วยเพิ่มปริมาณเส้นผม ความหนา ในบริเวณที่ถูกดึงไป จากที่มีพื้นที่โล่ง ไม่มีรากผม ให้กลับมามีเส้นผมได้อย่างเป็นธรรมชาติ โดยผมที่ปลูกไปจะอยู่กับเราไปตลอดชีวิต นอกเสียจากว่าเราจะไปดึงมันอีกนั่นเองค่ะ

